Zapalenie gruczołu krokowego – zapalenie gruczołu krokowego – coraz częściej występuje u mężczyzn w wieku rozrodczym, czyli od 20 do 50 lat. Jeszcze kilka lat temu tę chorobę częściej przypisywano mężczyznom po 60. roku życia. Powodem tej zmiany jest oczywiście rozprzestrzenianie się czynników przygnębiających organizm.
Dlatego dziś ta podstępna choroba stała się prawdziwym problemem współczesnej urologii: pacjenci, nie znając konsekwencji, wolą milczeć na temat swojego złego stanu zdrowia. Jednak ta frywolność może prowadzić do tak smutnych konsekwencji, jak nieodwracalna bezpłodność i procesy zapalne w wielu narządach.
Zapalenie gruczołu krokowego występuje z powodu infekcji bakteryjnej, której patogeny dostają się do prostaty na różne sposoby - wstępując (przez cewkę moczową), zstępując (z pęcherza), limfogennie i krwiopochodnie (z powodu zapalenia innych narządów - zapalenia zatok, szczelin odbytu, hemoroidów, a nawet próchnicy). Jednak oprócz samej infekcji istnieje wiele czynników wywołujących zapalenie gruczołu krokowego.
Do rozwoju choroby przyczyniają się hipotermia, osłabiona odporność, zaburzenia hormonalne, uszkodzenia dróg moczowych, choroby przenoszone drogą płciową, nieregularne życie seksualne i bierny tryb życia. Istnieją dwa rodzaje zapalenia gruczołu krokowego - ostre i przewlekłe, z których każdy wymaga zarówno ogólnego, jak i indywidualnego podejścia do leczenia.
Leczenie
Leczenie choroby sprowadza się do wyeliminowania procesu stagnacyjnego lub zapalnego w gruczole krokowym. Aby jednak w końcu uporać się z tą chorobą, należy najpierw wykluczyć przyczynę jej wystąpienia, a następnie leczyć samą chorobę.
Diagnostyka - wymaz z cewki moczowej w celu ustalenia, czy w gruczole znajdują się wirusy, pierwotniaki lub bakterie. Jeśli zostaną zidentyfikowane, wówczas w przypadku infekcji bakteryjnej konieczna będzie terapia antybakteryjna (antybiotykoterapia), a w przypadku etiologii wirusowej - preparaty interferonu lub gamma globuliny. W zależności od rozległości uszkodzeń staje się jasne, jak długi będzie ten etap leczenia.
Leki – nie da się bez nich obejść
Najpierw musisz upewnić się, że proces ma charakter zakaźny. Jeśli tak, leki z tej kategorii są niezbędne. Ponadto prawie zawsze są przepisywane na przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, nawet jeśli nie zostaną znalezione żadne oczywiste oznaki infekcji.
Najlepszym rozwiązaniem będzie pobranie najpierw wymazu z cewki moczowej i zbadanie go pod kątem wrażliwości bakterii na antybiotyki – pozwoli to wybrać najskuteczniejszy lek.
Terapię antybakteryjną prowadzi grupa antybiotyków fluorochinolonowych. Wynika to z faktu, że ten rodzaj antybiotyku dobrze wnika w tkankę gruczołu krokowego, w przeciwieństwie do antybiotyków z serii penicylin, cefalosporyn i makrolidów.
Terapia antybiotykowa może trwać dość długo – do trzech miesięcy. Nie zapominaj jednak, że bezmyślne stosowanie antybiotyków nikomu nie przyniosło korzyści – koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, aby doradził, jakiego leku potrzebujesz.
Uwaga dla pacjenta - wiele leków z tej kategorii działa depresyjnie na plemniki, ale dzieje się tak tylko w trakcie leczenia! Nie ma się czym martwić – po kilku miesiącach zdolność plemników do zapładniania zostaje całkowicie przywrócona.
Wraz z antybiotykami wskazane jest przepisywanie leków przeciwgrzybiczych, ponieważ antybiotyki działają tylko na bakterie, a na tle obniżonej odporności pojawia się predyspozycja do chorób grzybiczych (to znaczy grzybiczych).
Można również przepisać alfa-blokery, które tłumią ból i łagodzą skurcze gruczołu, rozluźniając mięśnie gładkie szyi pęcherza i prostaty.
Równolegle z antybiotykoterapią mężczyźnie przepisuje się masaż prostaty – zabieg jest dość niewygodny i bolesny, ale absolutnie niezbędny do wyleczenia zapalenia gruczołu krokowego. Lekarz przepisze także leki ogólnie wzmacniające, które rozwiążą zastoje procesów i zwiększą odporność organizmu.
Sam pacjent będzie musiał wiele zrobić – aby leczenie przebiegało szybciej, aby zapewnić lepsze ukrwienie, pacjent musi prowadzić aktywny tryb życia – więcej się ruszać, mniej siedzieć i leżeć.
W celu kompleksowego i skutecznego leczenia zapalenia gruczołu krokowego mężczyźnie najprawdopodobniej zostaną dodatkowo przepisane leki zawierające naturalne składniki. Leki te znacząco poprawiają rokowanie leczenia.
Powtórzmy – przyjmowanie tych leków nie wyklucza wszystkich powyższych etapów leczenia, a jedynie je uzupełnia. W żadnym wypadku nie można zastąpić przyjmowania antybiotyku jakąkolwiek nalewką ziołową - mają one zupełnie inne kierunki działania. Przyjrzyjmy się najczęstszym lekom ziołowym, które pomagają wyleczyć zapalenie gruczołu krokowego.
Na współczesnym rynku farmaceutycznym leki stosowane zarówno w przewlekłych, jak i ostrych postaciach zapalenia gruczołu krokowego są bardzo szeroko reprezentowane. Nie można jednak w tym miejscu zapominać, że dobór leków jest sprawą czysto indywidualną i zanim zacznie się samodzielnie zażywać jakiekolwiek leki, należy skonsultować się z urologiem. W końcu czasami samoleczenie może wyrządzić znacznie więcej szkody niż pożytku.
Nieostrożność jest wrogiem zdrowia
Co się stanie, jeśli chorobę pozostawimy przypadkowi? Jeśli mężczyzna ma „szczęście” i zachorował na ostrą postać zapalenia gruczołu krokowego, niezwykle ważne jest, aby już przy pierwszych objawach skonsultować się z lekarzem – pomoże to znacznie szybciej i skuteczniej uporać się z chorobą.
Jeśli patologia przejdzie w fazę przewlekłą, możliwe są długotrwałe remisje, podczas których pacjentowi chwilowo przestanie dokuczać ból w pachwinie podczas oddawania moczu, temperatura ciała nie będzie się zbytnio różnić od normalnej, a mężczyzna może uznać, że powróciły także funkcje seksualne.
Jednak podczas tej „zwodniczej euforii” proces zapalny, który ma swój początek w gruczole krokowym, wnika głębiej do wszystkich narządów człowieka. Ponadto remisje zastępują ostre zaostrzenia, których objawy są znacznie jaśniejsze niż poprzednie.
Nieostrożność w stosunku do własnego zdrowia może prowadzić do wielu nieprzyjemnych powikłań - ropni, utraty potencji, niepłodności. Co więcej, niepłodność w zaawansowanych stadiach zapalenia gruczołu krokowego rzadko daje się leczyć.
Uwaga! Nie próbuj samoleczenia. Wymagana jest konsultacja z lekarzem i badanie w klinice.